Türkiye tarihsel ve kültürel zenginliklere sahip olmanın yanısıra, iki kıtayı birbirine bağlaması ve sekiz ülkeye komşu olmasıyla da çok değerli bir ülkedir. Muazzam doğal kaynakları bulunan bu ülke önemli siyasi ve ekonomik gelişmelere sahne olmaktadır.

Türkiye, UNFCCC’ye üye olmaması nedeniyle Kyoto Protokolü 1997’de kabul edildiğinde, protokolün Ek-B listesinde yeralmamıştır. Şu anda Türkiye UNFCCC’ye göre Ek-I’de listelenmiş tek ülkedir (ancak 26/CP7 maddesi uyarınca daha önceki Ek-I ülkelerinden farklı bir konumdadır).

Türkiye Protokol’ü imzalamadığı sürece hedef olarak belirlenmiş bir SG salınım azaltma düzeyi olamaz, ancak protokol imzalandığı takdirde hedef düzey belirlemek zorunda kalacaktır. Türkiye Sera Gazı Salınım envanteri (2006) Türkiye’de 2004 itibariyle Sera Gazı Emisyonlarının 297 MtCO₂e’lik bir miktara ulaştığını ve bu düzeyde 1990 değeriyle (170 mtCO₂t) karşılaştırıldığında %74(!) oranında bir artış kaydedildiğini göstermektedir.

Kyoto hedeflerine Ek-I ülkeleri nasıl ulaşabilir?

Yurtiçinde alınacak önlemler veya Kyoto’yla uyumlu (esnek) mekanizmalardan kredi alımı:

- Proje bazlı mekanizmalar: Ortak Uygulama (JI)

- Temiz Kalkınma Mekanizması (CDM)

- Uluslararası Emisyon Ticareti (IET)

Kyoto Protokolü Ek-I ülkelerine, dünyanın neresinde olursa olsun masrafın düşük olduğu herhangi biryerde emisyonlarını azaltma fırsatı sunar. Böylece bu azaltımları kendi avantajlarına kullanabilirler.